*LET OP*
Het is verstandig om deze review te lezen als je deel 2, A court of mist and fury, al gelezen hebt. Aangezien er in deze post wel wat spoilers staan die in boek 2 voorkomen.

___

Vorige week las ik het derde en laatste deel (er komen nog wel novellas) van de A court of thorns and roses serie. Dit is een van mijn favoriete series ever dus ik was heel erg droevig dat dit verhaal tot een einde kwam.

Verhaal

Feyre is weer terug in de Spring Court, bij haar voormalige verloofde Tamlin. Daar probeert ze er achter te komen wat Tamlin van plan is met de samenwerking met de koning van Hybern. En om de Spring Court van binnenuit te verwoesten. Om vervolgens terug te keren naar de Night Court en daar uitgebreid te trainen en om een plan te bedenken over hoe de koning van Hybern verslagen kan worden.

Karakters

Een aantal karakters gaan een grote verandering door. Nesta en Elain zijn op zoek naar hun ware identiteit nu ze allebei fae zijn. Het is heel interessant om dat te lezen, omdat hun karakter ontwikkeling heel sterk en uitgebreid geschreven is. Je voelt echt hun gevoelens en leert ze zo kennen. Het is, vind ik, Sarah J. Maas een van haar sterkste punten.

We leren ook een aantal nieuwe High Lords kennen. Dit leid weer tot meer interactie met de court van Rhysand, zal dit wel goed gaan? Er zal vast en zeker een nieuwe favoriet voor jou er bij zitten. Ook zitten er een aantal onverwachte bondgenoten tussen, die ik niet had aan zien komen.

Een groot pluspunt is dat er ook sprake is van LGBT. Tegenwoordig zien we graag meer diversiteit in een boek, in de hoop dat daarmee de taboe die er nog steeds op ligt stukje bij stukje weghalen.

Conclusie

Dit deel bevat meer actie, waar ik erg van houd in een goed young adult fantasy boek. Het was niet zo fenomenaal als ACOMAF. Maar dat wil niet zeggen dat dit deel veel minder is. Sommige vinden het voorspelbaar, maar ik ben zo iemand die nooit wat door heeft en zich gewoon laat leiden door het verhaal. Dus daar had ik geen last van. De goede band tussen Feyre, Rhysand, Mor, Amren, Cassian en Azriel vond ik weer het leukste van dit verhaal. Ze zijn zo leuk met elkaar omdat ze niet alleen vrienden zijn, maar zelfs meer dan dat, familie.

Ik geef het 4.50 sterren.

Wat vond jij van het boek of waar hoop jij het meeste op in dit laatste deel?